Blokada szczęki – przyczyny, ćwiczenia, leczenie

Blokada szczęki to stan, w którym pełne otwarcie lub zamknięcie ust staje się niemożliwe lub znacznie ograniczone. Towarzyszy mu zazwyczaj ból w okolicy stawu skroniowo-żuchwowego, napięcie mięśni żucia lub charakterystyczne trzaski i klikania podczas ruchów żuchwy. To nie jest problem, który mija samoistnie. Nieleczony prowadzi do postępującej dysfunkcji stawu, przewlekłego bólu głowy i szyi oraz pogłębiających się zaburzeń zwarcia. Blokada szczęki jest sygnałem, że układ stomatognatyczny wymaga profesjonalnej interwencji.

Blokada szczęki – czym jest i jak ją rozpoznać

Blokada szczęki to objaw dysfunkcji stawu skroniowo-żuchwowego, najczęściej związany z przemieszczeniem krążka stawowego lub nadmiernym napięciem mięśni żucia. Staw skroniowo-żuchwowy zbudowany jest z dwóch powierzchni kostnych oddzielonych krążkiem chrzęstnym. Krążek ten amortyzuje ruchy żuchwy i zapewnia płynność jej przesuwania. Gdy zostaje przemieszczony, zablokowany lub utrwala się w nieprawidłowym położeniu, ruchy żuchwy stają się ograniczone, bolesne lub mechanicznie zablokowane. Blokada może mieć charakter otwarty, gdy pacjent nie może domknąć ust, lub zamknięty, gdy nie może ich szeroko otworzyć. Ta druga postać jest znacznie częstsza. Pacjent odczuwa wtedy opór przy próbie otwarcia ust powyżej pewnego kąta, często z towarzyszącym bólem promieniującym do skroni, ucha lub karku. Objawom tym mogą towarzyszyć szumy uszne, uczucie zatkania ucha i bóle głowy, mylnie przypisywane migrenie lub problemom neurologicznym.

Blokada szczęki – przyczyny, które warto znać

Blokada szczęki ma przyczyny wieloczynnikowe i rzadko wynika z jednego, izolowanego problemu. Najczęstszym mechanizmem jest przewlekłe przeciążenie stawu skroniowo-żuchwowego na tle zgryzowym lub parafunkcjonalnym. Bruksizm, czyli nawykowe zaciskanie lub zgrzytanie zębami, generuje siły wielokrotnie przekraczające fizjologiczne obciążenie stawu. Mięśnie żucia pozostają w stanie przewlekłego napięcia, krążek stawowy stopniowo przesuwa się ze swojego prawidłowego położenia. Kolejną przyczyną są wady zgryzu i nieprawidłowości protetyczne. Źle dopasowana korona, most lub proteza zmieniają wzorzec kontaktów zębowych i przeciążają wybrane obszary stawu. Urazy twarzoczaszki, nawet pozornie niegroźne, mogą zaburzyć symetrię ruchów żuchwy i zapoczątkować dysfunkcję. Istotną rolę odgrywa również przewlekły stres. Napięcie psychiczne manifestuje się fizycznie w mięśniach żwacza i skroniowego, prowadząc do ich przykurczu. Zła postawa ciała, szczególnie wysunięcie głowy do przodu przy pracy przy komputerze, dodatkowo obciąża stawy skroniowo-żuchwowe przez zmianę biomechaniki całego kręgosłupa szyjnego.

Blokada szczęki – co robić, gdy objawy się pojawiają

Blokada szczęki – jak powinna być nasza pierwsza reakcja? Przede wszystkim nie forsować stawu. Próby siłowego rozciągania zablokowanej żuchwy mogą pogłębić uszkodzenie krążka stawowego i nasilić stan zapalny. W ostrej fazie blokady zaleca się ograniczenie ruchomości żuchwy, miękką dietę i unikanie szerokich ruchów otwierania ust. Zimny lub ciepły okład na staw może przynieść doraźną ulgę w zależności od charakteru dolegliwości. To jednak wyłącznie postępowanie objawowe. Blokada szczęki wymaga diagnozy specjalisty, który oceni przyczynę dysfunkcji i dobierze odpowiednie leczenie. W zależności od przyczyny może ono obejmować fizjoterapię stomatologiczną, szynę relaksacyjną wykonywaną przez gnatologa, leczenie protetyczne lub ortodontyczne, a w rzadkich przypadkach interwencję chirurgiczną. Im szybciej pacjent zgłosi się do specjalisty, tym większa szansa na pełne przywrócenie funkcji stawu bez trwałych następstw. Zapraszamy na konsultację do naszego centrum, gdzie fizjoterapia stomatologiczna prowadzona jest przez doświadczonego specjalistę terapii manualnej.

Blokada szczęki – ćwiczenia wspomagające terapię

Ćwiczenia związane z blokadą szczęk powinien dobierać terapeuta, nie pacjent samodzielnie na podstawie materiałów z internetu. Nieodpowiednio dobrane ćwiczenia mogą nasilić dysfunkcję zamiast ją redukować. W ramach profesjonalnie prowadzonej fizjoterapii stomatologicznej stosuje się ćwiczenia normalizujące napięcie mięśniowe, poprawiające koordynację ruchów żuchwy i przywracające prawidłowy wzorzec otwierania ust. Ćwiczenia relaksacyjne mięśnia żwacza polegają na świadomym rozluźnianiu zębów i mięśni twarzy w spoczynku. Prawidłowa pozycja spoczynkowa żuchwy zakłada lekki kontakt warg, zęby bez kontaktu i język spoczywający na podniebieniu. Większość pacjentów z dysfunkcją stawu nie utrzymuje tej pozycji nawykowo. Ćwiczenia propriocepcji stawowej uczą kontrolowanego otwierania ust bez bocznych odchyleń żuchwy. Ćwiczenia rozciągające, jeśli w ogóle są wskazane, wykonuje się stopniowo i wyłącznie po ustąpieniu ostrego stanu zapalnego. Indywidualny program autoterapii opracowany przez fizjoterapeutę staje się uzupełnieniem pracy gabinetowej i utrwala jej efekty między wizytami.

W Welldent fizjoterapia stomatologiczna jest częścią kompleksowego modelu leczenia dysfunkcji układu stomatognatycznego. Konsultację można umówić telefonicznie lub przez formularz kontaktowy na stronie centrum.